Холливудын домогт жүжигчин Анн-Маргрэт 1984 онд бүтээгдсэн A Streetcar Named Desire телевизийн кинонд Бланш ДюБоисийн дүрийг бүтээх явцдаа сэтгэлзүйн хувьд асар их дарамтад орж, зураг авалтын турш “үргэлж гунигтай, байнга уйлж явсан” тухайгаа хожим илэн далангүй ярьжээ.
Тэрээр энэхүү дүрийг карьерынхаа хамгийн хүнд, сорилттой дүрүүдийн нэг хэмээн тодорхойлсон бөгөөд Бланш ДюБоисийн дотоод эмзэглэл, ганцаардал, сэтгэлийн шархыг бодитоор гаргахын тулд дүрдээ хэт гүн орсон нь өөрт нь хүчтэй нөлөөлсөн байна.
Анн-Маргрэтын хэлснээр, зураг авалтын үеэр тэр ихэнхдээ ганцаараа байж, сэтгэл хөдлөлөө барьж чадалгүй уйлдаг байсан бөгөөд энэ байдал нь зөвхөн камерын өмнө бус, завсарлагааны үеэр ч үргэлжилдэг байжээ. Найруулагч хүртэл түүнд “энэ бол зүгээр л кино” гэдгийг сануулж, дүрээсээ бага зэрэг холдохыг зөвлөж байсан гэдэг.
Жүжигчин бүсгүй өөрийгөө “сэтгэл хөдлөлд тулгуурлан тоглодог жүжигчин” гэж тодорхойлсон нь яагаад энэ дүр түүнийг ингэтлээ нөмөрсөн шалтгааныг тайлбарлах мэт. Тэрээр Бланшийн эмзэг сэтгэл, дотоод зөрчлийг ойлгох гэж хичээх тусам өөрийнхөө сэтгэлзүйг ч бас туйлдуулж байснаа хүлээн зөвшөөрсөн байна.
Кино дууссаны дараа ч Анн-Маргрэт дүрийнхээ нөлөөнөөс шууд салж чадаагүй бөгөөд хэсэг хугацаанд сэтгэл санааны хувьд тогтворгүй байдалд орж, мэргэжлийн зөвлөгөө хүртэл авч байжээ. Гэсэн ч тэрээр энэ бүхнийг уран бүтээлийн нэг хэсэг, жүжигчин хүний төлөх үнэтэй хэмээн хүлээн авсан гэдгээ онцолсон юм.
A Streetcar Named Desire кино нь түүний хувьд хүнд байсан ч, Анн-Маргрэтын жүжиглэлт үзэгчид болон шүүмжлэгчдээс өндөр үнэлгээ авч, Бланш ДюБоисийн дүрийг дахин нэг шинэ өнцгөөс амилуулсан бүтээл болсон билээ. Энэ нь түүний ур чадвар, дүрдээ үнэнч ханддаг зан чанарыг илтгэх тод жишээ хэвээр үлдсэн юм.
Сэтгэгдэл ачаалж байна...